สวัสดีค่ะพี่น้อง!!!

หลังจากผ่านเรื่องเครียดๆมาหลายเรื่องแล้ว ว ว ว ว

วันนี้จะขออัพเรื่องเด็ดดวงดีกว่า ,,,,,,,,,,

โฮะ โฮะ ขอย้อนไปตอนสอบเสร็จเมื่อกี้ (( 1 มีนาคม ))

หลังจากที่เคร่งเครียดกับการสอบ (( เครียดจริงรึป่าว ก้อไม่มั่นใจ ))

ห้อง 3/12 พอรู้ว่าวันนี้จาไปเลี้ยงรีบทำข้อสอบกันอย่างแรง

พอยเลยตั้งกติกาว่า ,,,, ใครทำข้อสอบเสร็จก่อนชนะ!!

เอิ๊กๆ >< นึกว่าจะชนะ  อีเฟิร์นคนที่เก่งที่สุดในห้อง  ไม่ถึง 5 นาที!!  มันออกจากห้องสอบ

ทำเอาอึ้งกันระนาว ว ว   พอสอบเสร็จเลยถามมัน  (( พอยออกจากห้องสอบคนที่ 2 ))

" ทำไมเฟินทำเสร็จเร็วจัง "

" จะรีบกลับบ้านแต่งตัวไปงานคืนนี้  "

ขำกลิ้งล่ะพี่น้อง!!!

ฉันก้ะรีบเหมือนกาน เลยนัดกับเพื่อนในห้องทุกคน  " เพื่อนๆ เจริญธานี 6 โมงนะคร๊า "

เลยไปแต่งตัวบ้านมายด์  แม่มายด์แต่งหน้าให้  ตอนแรกก้อไม่รุ๊ว่าจะแต่งหาหอกอะไรวะ

แต่อิมายด์บอกให้แต่ง- - -แต่งก้อแต่ง---สวยสะเดิดค่ะพี่น้อง

 กะว่าจะไปช้าที่สุดเปนนางเอกมาทีหลังทุกคน

ที่ไหนได้มาก่อนคนอื่นตั้งนาน  พวกคนในห้องมากัน 1 ทุ่ม  ไม่รุ๊จาแข่งกันสวยทำไม

ตอนแรกก้ะเลยขอเปิดซิงเวทีเพลงแรกเลยลมหนาว ว ว

หนาวมันอยู่คนเดียวมะมีใครนั่งฟังซักคน (( มันหนีไปถ่ายรูปกันหมดอ่าดิ ))

ห้องของพอยจัดงานชนกันกับงานบริษัทแบงค์ ( แอบไฮโซ )

รุ๊สึกว่าห้องของเราจะแต่งตัวเริ่ดมากมายเพราะว่าคนที่มางานข้างๆ ( งานแบงค์อ่ะ )

เค้าเห็นแล้วมีการพูดว่า " อุ้ย! ทำไมเค้าแต่งตัวแบบนั้นอ่ะ  ทำไมเราไม่แต่งแบบนี้มั่ง "

ชมหรือว่าด่าวะเนี่ย?  ( แต่ก้ะแอบดีใจนิสนึง )

ตอนแรกคิดว่าพอยจะได้ครองไมค์คนเดียว

เอิ๊กๆๆ  เป็นประวัติกาล ล ล อิพอยโดนแย่งไมค์

แม่งได้ร้องแค่ 3 เพลง  ที่เหลือโดนแย่ง ง ง

เข้าใจว่าพวกเธอเก็บกด  อภัยให้!!

ในงานสั่งอาหารมาเยอะแยะ เป็นแบบบุฟเฟ่ต์  นึกว่าจะกินกันหมด กินก้อไม่หมดเสียดายมากมาย

ว่าจะห่อกลับไปกินหอ  เสียดายอย่างแรง  ไม่มีถุง!!!

ทางโรงแรมบอกว่างานเริ่มตั้งแต่ 6 โมงถึง 4 ทุ่ม

อีพวกนี้คุ้มจริงๆ  จะกลับก่อนก็ม่ายมี๊

อยู่จนพนักงานโรงแรมมายืนรออยู่หน้าประตูห้องคล้ายกลับว่า "อีเด็กพวกนี้เมื่อไหร่จะกลับ "

จนพี่แกได้เดินมาไล่แบบมีมารยาทว่า " น้องครับเหลืออีก 5 นาทีนะครับ "

เลยใช้เวลาที่เหลืออย่างคุ้มค่า  ปิดงานเสร็จเดินออกมา

บีมบอก" แม่ง  ขาดทุนตั้ง 2 นาที "

มึงไม่นอนเฝ้าเลยล่ะบีม ม ม

ระหว่างรอ พ่อ-แม่มารับก้ะนั่งทำซึ้งอยู่ข้างล่าง กับเพื่อน

พวกเธอขี้เว่อร์มากมาย  ไม่ได้ไปไหนไกลสักหน่อยยังไงก้ะอยู่โรงเรียนเดียวกันเหมือนเดิมนั่นแหละ TT TT ( แค่คนละห้องเท่านั้นเอง )

เมื่อพ่อ-แม่เพื่อนๆพากันมารับ  แต่พอยกะมาย งานจบอารมณ์ไม่จบค่ะ! ขอต่อ,,,

ให้พ่อปิเก้ไปส่งหน้าSeven-11 โรงเรียน

ลงรถปุ๊บ!  มองตั้งแต่คนขายก๋วยเตี๋ยวจนพนักงาน Sevae-11

สายตาแสดงถึงว่า "พวกนี้มาจากนรกขุมไหน  เว่อร์เกิน "

เว่อร์ไม่เว่อร์พนักงานโรงแรมยังมองแล้วยิ้มๆเลยค่ะพี่น้อง

ม่ายเปงไร!! นานทีๆ ><

แต่วันนั้นที่ไปต่อเที่ยวไม่สนุกมากมาย  กลัวพ่อด่าอย่างแรง

เลยกลับเร็วหน่อยประมาณ 00.30 น.

แต่แปลกในนิสนึง  พ่อไม่ด่าเลยว่ะ  รุ๊งี้กลับเช้าเลยดีกว่า ( บู้ยยยส์ )

วันนี้พอก่อนดีกว่า------ส่งรูปกับเพื่อนจนมึนมาก  เซงอย่างแรงทั้งหลุดทั้ง,,,,

จะจำเรื่องราวดีดีที่เกิดขึ้นในห้องเรียนห้องนี้

ใครบอกว่าเราอยู่กันมาตั้ง 2 ปี  ที่จริง  มันแค่ 2 ปีต่างหาก

พวกเรา Dozen ClaSS ผ่านหลายๆสิ่งหลายอย่างมาด้วยกัน

ทะเลาะกันก้อบ่อย  แต่ก้อเข้าใจกันเหมือนเดิมอยู่ดี

หวังว่าพวกเธอทุกคนคงจำได้ว่า  พวกเรา 57 ชีวิตเคยผูกเสี่ยว  และสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดปัย*

--อิได๋ลืมสัญญานี้  เด๋วอิพอยจะไปจัดการ--

หวังว่าม.4 เราจะได้อยู่ด้วยกันนะ

เห็นว่าร้องไห้กันด้วยหนิ ____+ ช่วยไม่ได้แรกๆอยากทะเลาะกันดีนัก  พึ่งมารักกันตอนสุดท้าย

เด๋ววันหลังพอยจะเอากลอนที่แต่งมาลง  โอเคมั๊ย???